Lazareva subota-praznik djece
Srpska pravoslavna crkva danas obilježava praznike Lazarevu subotu i Vrbicu, posvećene uspomeni na vaskrsenje Lazara – posljednje čudo Isusa Hristosa uoči stradanja i Vaskrsenja.
Prema jevanđeljima, ovaj događaj odigrao se u Vitaniji i predstavlja uvod u vjeru u Vaskrsenje.
Vrbica, jedan je od praznika koji zauzima posebno mesto u pravoslavnoj tradiciji. Obeležava se uvek osam dana pred Uskrs, uoči praznika Cveti, a vezuje se i za uspomenu na čudo vaskrsenja Lazara, koje je, prema Jevanđelju, učinio Isus Hristos.
Patrijarh Pavle blaženopočivši, je ovaj dan slavio i kao svoju krsnu slavu, a u narodu je ostao upamćen kao praznik radosti, naročito među decom.
U pravoslavlju se Vrbica doživljava kao praznik dečje radosti. Prema jevanđelskom predanju, Hristos je, polazeći u Jerusalim, rekao: „Pustite decu k meni, jer takvih je carstvo nebesko.“
Zbog toga se upravo na ovaj dan u hramovima okuplja veliki broj najmlađih, koji svečano obučeni dolaze na bogosluženje, noseći zvončiće oko vrata i grančice vrbe u rukama. Taj prizor postao je jedan od najprepoznatljivijih simbola praznika.
Lazareva subota obeležava uspomenu na dan kada je Isus Hristos vaskrsao Lazara iz groba. U hrišćanskom učenju taj događaj ima posebno značenje, jer predstavlja pobedu života nad smrću i najavu vaskrsenja svih vernika.
Prema predanju, Lazar je posle vaskrsenja živeo još 30 godina kao kiparski arhiepiskop, propovedajući hrišćanstvo.
Vrba, koja se na ovaj praznik unosi u pravoslavne hramove, ima duboku simboliku. Njene grane podsećaju na palmine grančice kojima je narod pozdravio Hrista prilikom ulaska u Jerusalim. Posle osvećenja, vernici ih nose kućama i stavljaju pored ikone i kandila.
Lazareva subota i Vrbica i danas ostaju među najlepšim praznicima u pravoslavnom kalendaru. To je dan u kojem se spajaju vera, porodična toplina, dečja radost i bogata narodna tradicija, a običaji koji ga prate svedoče o dubokoj povezanosti crkvenog i narodnog života u Srbiji.
